Pre abrahamistisch denken

door | 25 apr 2020 | Goden en godinnen

Na de val van het Romeinse Rijk, eind 5e eeuw, begon een nieuw tijdperk en verspreidde het christendom zich over Noordwest-Europa. Ruim 1000 jaar was het christendom van een enorme invloed op ons denken en zelfs nu, na tientallen jaren ontkerkelijking, nog steeds. De christenen, moslims en judaïsten hebben op allerlei manieren geprobeerd een abrahamistische denkwijze aan de Noordwest-Europese volkeren op te dringen. Maar is dit ook gelukt? Het heidendom was, of is, heel hardnekkig. Allerlei heidense elementen zijn bewaard gebleven in geschriften, zoals bijvoorbeeld in de Edda, de verchristelijkte feestdagen, in onze kinderrijmpjes en in sprookjes.

Het is waar dat we niet exact weten wat onze voorouders zoveel jaren geleden dachten of deden. Alleen al het feit dat onze voorouders verspreid over een groot gebied uit zoveel stammen en volkeren bestonden, en over een lange tijdspanne, maakt het moeilijk om hun doen en denken volledig te begrijpen. Maar toch zijn er zoveel heidense elementen die we kunnen achterhalen dat we best een werkbare reconstructie kunnen maken voor onze 21e eeuwse levens. Laten eerst eens een sprookje bekijken en wel dat van Vrouw Holle.

Het sprookje van Vrouw Holle

Sprookjes beginnen altijd met ‘er was eens’ dus daar gaan we: Er was eens, lang geleden, een vlijtig meisje dat zat te spinnen bij een waterput. Om een lang verhaal kort te maken: ze viel in de put en komt in de wereld van Vrouw Holle terecht. Hier is ze al net zo vlijtig als voorheen en plukt appels als de appelboom haar dat vraagt, haalt broden uit de oven als de broden dit vragen en ze schudt de deken van Vrouw Holle uit. Later keert het meisje weer terug naar haar eigen wereld en wordt rijkelijk beloond door Vrouw Holle. En ze leefde nog lang en gelukkig. Maar haar zus echter niet, want dat was een bitch. Zij ging uit hebzucht ook in de waterput maar zij hielp de appelboom, de broden en Vrouw Holle niet, want daar was ze te lui en egoïstisch voor. Jullie raden het al…dit meisje werd niet beloond toen ze weer terugkeerde naar haar eigen wereld. Integendeel.

Wat kunnen we over onze voorouders leren van dit mooie sprookje? Het meisje zat te spinnen bij een waterput: dit gaat over ‘karma’ en de dood. Spinnen en weven hebben te maken met het lot. Bij de Bron van Urd, de oerbron, zitten drie lotsgodinnen die Nornen worden genoemd en zij weven het lot van de wezens die geboren gaan worden. Ook de godin Frigga wordt met spinnen in verband gebracht. Door de dingen die we beslissen in ons leven weven wij verder aan ons lot. De waterput is de ingang naar de onderwereld waar het meisje in terecht komt. Hier doet het meisje goede daden net zoals ze dat tijdens haar leven deed. Leven en dood gaan in elkaar over. Haar goede ‘karma’ (dit is een woord waar veel mensen mee bekend zijn) wordt beloond als ze weer terug in haar eigen wereld komt ofwel ze wordt weer opnieuw geboren.

Wedergeboorte of reïncarnatie

Het is dus duidelijk dat reïncarnatie een hoofdrol speelt in het sprookje van Vrouw Holle. Dit is niet vreemd, want als we verder kijken zien we dat het geloof in wedergeboorte een normale denkwijze is bij volkeren over de hele wereld. Het zijn met name de abrahamistische religies (jodendom, christendom en islam) die hier niet in geloven. Een wetenschapper die veel wedergeboorteverhalen heeft onderzocht is Ian Stevenson (1918-2007) en hij ontdekte iets heel interessants:

De meeste mensen die zich vorige levens kunnen herinneren, werden in de omgeving waar ze stierven herboren. Dat betekent dat al die New Age fantasieverhalen over wedergeboorte de vuilnisbak in kunnen. Je weet wel: ‘ik was ooit een samurai in Japan en ook een keer een aristocraat tijdens de Franse Revolutie en natuurlijk was ik ook een Farao in het Oude Egypte blablablablabla’. Nee, je was waarschijnlijk al die duizenden jaren gewoon een boer in Noordwest-Europa. Reïncarnatie vindt ook vaak in dezelfde familie plaats en hier komt de gewoonte vandaan om kinderen naar voorouders te vernoemen. Nauw verbonden met reïncarnatie is het geloof in oorzaak en gevolg. In Azië noemt men dat karma en hier noemt men dat Wyrd.

Cyclisch bestaan

We hebben tot nu toe kunnen lezen dat heidenen reïncarnatie kennen en dat abrahamistische religies reïncarnatie afwijzen en een lineair wereldbeeld hebben, ofwel je hebt één leven en daarna is het hemel of hel. Dat is een perfect wereldbeeld als je mensen wilt beheersen maar voor heidenen past een lineair wereldbeeld niet. Is de natuur lineair? Nee, natuurlijk niet. In de natuur verloopt alles cyclisch. Seizoenen wisselen elkaar af evenals dag en nacht en ook een mensenleven verloopt volgens een cyclus van geboorte, ouder worden en sterven. Zo ook leven en dood, zij volgen elkaar telkens op. Ook tijdperken hier op Aarde verlopen cyclisch, van een gouden tijdperk tot een nogal ongunstig tijdperk en omgekeerd. Goede tijden, slechte tijden, zeg maar.

Voorouders

Reïncarnatie, wyrd (soort van karma) en cyclisch bestaan maar waar zijn nu de goden en godinnen? Als je iemand tegenkomt van een religie die je niet kent wil je toch eerst weten welke goden die persoon vereert? Nou, onze voorouders hadden met elkaar gemeen dat ze aan voorouderverering deden. De goden konden per stam verschillen maar voorouderverering stond op nummer één. Mensen hielden contact met hun voorouders door op hun grafheuvels te zitten en in trance contact met hen te maken.

Ook op bepaalde tijden van het jaar was de laag tussen de wereld van de doden en de levenden dunner dan normaal en dan werd er aan voorouderverering gedaan, bijvoorbeeld tijdens de decembermaand. Ook Halloween komt hieruit voort. De christenen hebben geprobeerd de voorouderverering te stoppen om zo de Noordwest-Europese volkeren van hun voorouders af te snijden. Zo raakt een volk als het ware ‘verweest’ en zoekt dan ‘surrogaatouders’…de Kerk.  Op deze website bespreken we de voorouders nog vóór de natuurwezens en de goden en godinnen. Ga maar naar het kopje ‘Voorouders’ als je hier meer over wilt weten. Dirkje en ik hebben hier meerdere artikelen over geschreven.

Natuurwezens

Ook over natuurwezens hebben Dirkje en ik al geschreven. Kijk maar onder het kopje ‘Natuurwezens’ voor meer. Natuurwezens in de 21e eeuw? In het zwaar overbevolkte Nederland? Ja, het is waar dat Nederland steeds voller wordt en de dorpen en steden uitbreiden maar natuurwezens zijn er nog steeds. Zelfs in stadsparken en heemtuinen kun je ze vinden. Het is belangrijk om respect voor deze natuurgeesten en hun leefgebied te hebben, want ze zijn tenslotte medebewoners van ons leefgebied. Zeg maar onze buren.

Goden en godinnen

Zo, eindelijk komen we bij onze goden en godinnen! En dat zijn er zoveel! Waarom zoveel, zeg? De Stam van de Vos beschouwt goden en godinnen zowel als archetypen als realiteiten. Aan de ene kant zijn goden de archetypen van een bepaald volk, zoals bijvoorbeeld de Germanen. Aan de andere zijn deze goden ook realiteiten en doordat ze beide zijn is er een sterke verbinding tussen goden en hun volk. Natuurlijk is niet iedereen binnen een volk of stam hetzelfde en bovendien kent het leven vele facetten waardoor er vele goden en godinnen zijn. Krijgsgoden, doodsgoden, vruchtbaarheidsgoden, goden der dichtkunst, goden van het recht en natuurgoden.

En dan zijn veel goden en godinnen ook nog eens heel veelzijdig en bezitten veel verschillende aspecten. Een goed voorbeeld is Wodan (ook wel Odin genoemd). Deze god was oorspronkelijk een stormgod maar groeide uit tot een god met veel verschillende kanten: Storm, strijd, sjamanisme, magie, orde, dichtkunst en de kunst van de runen om er maar een paar te noemen. Maar krijg je geen godsdienstoorlogen van al die goden? Nee, dat gebeurde niet. Godsdienstoorlogen kwamen pas met de komst van..? Inderdaad, de abrahamistische religies. Toen begon moord en onderdrukking in naam van een woestijndemon.

De stamvergadering

Een non-lineaire kijk op de wereld, reïncarnatie, wyrd, voorouderverering, in harmonie leven met de natuurgeesten en nauw verbonden zijn met de goden en godinnen van je volk, we hebben hier al veel besproken wat betreft de pre-abrahamistische manier van denken. Maar wat te denken van democratie? Nee, dit is geen Griekse uitvinding zoals we dat op school leren, een vorm hiervan bestond al eerder in Europa. Mannen, vrouwen en kinderen (vanaf het moment dat ze konden praten) hadden gelijke rechten maar de familie oudsten vertegenwoordigden hun familie op de vergadering van hun stam. Zo’n stamvergadering werd ‘Ding’ genoemd en er zijn nog steeds oude dingplaatsen in ons land, zoals bij het Solsche Gat op de Veluwe.

Vrijheid en eer was heel belangrijk voor onze voorouders. Leugen, bedrog en stiekem doen werd sterk afgekeurd.

Een ander aspect van de denkwereld van onze voorouders was de verering van helden en succes. De barden, skalden, de minnezangers, bezongen de daden van helden en trokken door het land. Een leuke manier om, samen met je vrienden en vriendinnen, succes te vieren in de 21e eeuw is om één voor één je behaalde successen op te noemen en dan brengt iedereen een heildronk hierop uit.

Terug naar de 21e eeuw

In dit artikel heb ik verschillende elementen benoemd van de pre-abrahamistische denkwijze. Wat ik geschreven heb is vrij universeel en ik denk dat we hiermee een stapje dichterbij komen om weer in overeenstemming met onze voorouders te leven. Onze voorouders waren geweldige mensen waaraan we veel te danken hebben. Doe vooral je eigen onderzoek! De 21e eeuw heeft onze niet-globalistische, vooroudervererende, natuurliefhebbende, natuurlijke, animistische denkwijze nodig. Een cyclus loopt ten einde….